Greek Rider

Αυτόνομος σχολιασμός άνευ προκαταλήψεων

Archive for the ‘Ποιότητα ζωής’ Category

Κάποιες σύγχρονες απόψεις για το νερό…

Posted by greekrider στο Απρίλιος 19, 2013

Ο Πρόεδρος της Nestle αναφέρει ότι θεωρεί ακραία την άποψη ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν δικαίωμα στο νερό.

Έτσι λέει ο Πρόεδρος της Nestle, της μεγαλύτερης εταιρείας τροφίμων στον κόσμο.

Το λέει στο παρακάτω βιντεάκι από το δεύτερο λεπτό και μετά:

Και γιατί το λέω αυτό τώρα, γιατί όλα αυτά αποτελούν ενδείξεις για το τι συμβαίνει στον κόσμο γύρω μας και για το τι σχέδια έχει η ελίτ για εμάς!

Και όπως φαίνεται το πράγμα έχει ξεφύγει πολύ από εκεί που νομίζουμε εδώ στην Ελλάδα, τα πράγματα διεθνώς έχουν πλέον εκτροχιαστεί και γι’ αυτό μας έχουν όλοι στο διεθνές στόχαστρο.

Σε λίγο όποιος λέει ότι το νερό είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου θα θεωρείται αριστερός εξτρεμιστής (αν δεν θεωρείται ήδη)!

Γιατί όταν ο Πρόεδρος της Nestle τολμάει να λέει ότι θεωρεί «ακραία άποψη» το να έχουν όλα τα ανθρώπινα όντα πρόσβαση και δικαίωμα στο νερό τότε σημαίνει ότι γι’ αυτόν τον άνθρωπο καταρχήν η ζωή του ανθρώπου δεν έχει απολύτως καμία αξία ενώ για να το λέει με τέτοια ευκολία έτσι δημοσίως σημαίνει ότι υπάρχει λίγο πολύ πλέον μια καθιερωμένη άποψη πάνω στο θέμα.

Το νερό σε αυτό το πλαίσιο είναι απλά ένας ακόμη από τους πολλούς τρόπους μετατροπής των ανθρώπων σε δούλους ή απόλυτα άψυχα όντα στα οποία κάποιοι έχουν δικαίωμα ζωής ή θανάτου.

Υπό αυτή την έννοια γίνονται κατανοητές και οι πρακτικές σε φτωχές χώρες/συνοικίες στην Λατινική Αμερική όπου υπάρχουν απαγορεύσεις ακόμη και στο να μαζεύουν το νερό της βροχής για να το πιούνε. Πλέον εδώ στην Ελλάδα αυτό το θέμα μας αφορά άμεσα λόγω της πρόσφατης κατάρρευσης του βιοτικού μας επιπέδου.

Θυμηθείτε και την ταινία: «Even the rain».

http://www.imdb.com/title/tt1422032/

Και τι θα γινόταν αν σύσσωμη μια κοινωνία/λαός/κράτος αντιστεκόταν; Πολύ πιθανό έτσι όπως είναι τα πράγματα, μέχρι και πόλεμος θα γινόταν ή θα δολοφονούσαν τους ηγέτες του κινήματος ή κάτι τέτοιο εφόσον δεν υπάρχει ένας διεθνής πόλος στον οποίο θα μπορούσαν τέτοιες κοινωνίες/κράτη/λαοί διεθνώς να συνασπιστούν !

Η δημοκρατία γίνεται έτσι σαφές ότι είναι ένα ανέκδοτο μέσα στο νέο οικονομικό πλαίσιο που έχει κυριαρχήσει, αν δεν υπάρχει ένα μίνιμουμ οικονομικής ευμάρειας και οικονομικής ισότητας και πρόσβαση σε κάποια βασικά αγαθά. Γιατί τι να την κάνεις την θεωρητική δημοκρατία όταν πρακτικά δεν θα έχεις νερό να πιεις;

 

Posted in Κοινωνία, Οικονομία, Ποιότητα ζωής, Πολιτική | 3 Σχόλια »

Αιθαλομίχλη δεν κάνει ταξικούς διαχωρισμούς

Posted by greekrider στο Ιανουαρίου 4, 2013

Μου έκανε φοβερή εντύπωση αυτές τις μέρες που κανείς μα κανείς δεν ανέφερε ότι η αιθαλομίχλη έχει και κάποια θετικά.

Συγκεκριμένα, η αιθαλομίχλη είναι συνέπεια της μείωσης κατανάλωσης πετρελαίου το οποίο ως γνωστόν εισάγουμε από το εξωτερικό πληρώνοντας τεράστια ποσά. Φέτος όμως, χάρη στην λιτότητα, οι Έλληνες χρησιμοποιούν ξύλα αντί του ακριβού πετρελαίου και έτσι βοηθάνε στην εξυγίανση της οικονομίας και το ισοσκελισμένο εμπορικό ισοζύγιο.

Και εδώ υπάρχει η ταξική αντίφαση που πάντα κάνει την εμφάνισή της αργά το βράδυ μετά που τα μικρά παιδάκια πάνε για ύπνο.

Όταν οι φτωχοί άνθρωποι λόγω λιτότητας δεν έχουν φάρμακα ή νοσοκομειακή περίθαλψη δεν τρέχει τίποτα αφού πρόκειται για το καλό της οικονομίας, όταν δεν έχουν δουλειά και αυτοκτονούν επίσης δεν τρέχει τίποτα αφού είναι για το καλό της οικονομίας. Όταν όμως λόγω λιτότητας και χρησιμοποίησης ξύλων η μόλυνση που αυξάνεται φτάνει λίγο και στα πνευμονάκια των παιδιών των πλουσίων τότε όλες οι εφημερίδες και τα κανάλια το κάνουν πρώτο θέμα επί μέρες, και ας είναι η μόλυνση αυτή προς το καλό της ελληνικής οικονομίας!

Posted in Κρίση, Κοινωνία, Ποιότητα ζωής | 3 Σχόλια »

Σημεία των καιρών

Posted by greekrider στο Ιουνίου 29, 2012

1) Αλγεινή εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι τοποθέτησαν στο υπουργείο Ναυτιλίας έναν επιχειρηματία με οφ σόρ εταιρείες όπως έχουν όλοι οι εφοπλιστές.  Αυτό που κυρίως μου έκανε εντύπωση είναι το ότι θεωρήθηκε φυσιολογικό να τοποθετηθεί ένας επιχειρηματίας- εφοπλιστής στο υπουργείο ναυτιλίας. Επίσης θεωρήθηκε φυσιολογικό και γραφειοκρατικό θέμα το ότι αυτός είχε οφ σορ.

Είναι λέει νόμιμο να έχει κανείς οφ σορ εταιρείες, ε τότε γιατί παραιτήθηκε ρε παιδιά; Μήπως ισχύει αυτό που είπε ο μέγας Βουλγαράκης: » ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό;» ή μήπως δεν είναι όλα τα νόμιμα και ηθικά; Μήπως το θέμα τελικά είναι γραφειοκρατικό;

2) Δεύτερη αλγεινή εντύπωση μου έκανε το ότι η παραίτηση του Ράπανου είχε γραφτεί σε μια κόλα Α4 της εθνικής τράπεζας:

Θα μου πεις βέβαια ότι πρόεδρος της εθνικής είναι και ήταν φυσιολογικό να απαντήσει με μια κόλλα χαρτί με το λογότυπο της εθνικής που υπήρχε γύρω του.

Είναι όμως δυνατός ο συμβολισμός αυτός αφού τόνιζε ότι ο Ράπανος είναι τραπεζίτης και ότι η εξουσία πλέον καθορίζεται όχι τόσο από τον λαό που δρα τυπικά μια φορά κάθε 4 χρόνια δίνοντας μια εν λευκώ εντολή, αλλά από την αγαστή σύμπραξη και συνεργασία κράτους και μεγάλου τραπεζικού κεφαλαίου (και τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω από αυτό).

3) Διάβασα σήμερα ότι θα τοποθετηθούν τραπεζάκια για να σωθεί η πλατεία Ομονοίας όπως φαίνεται ότι σώθηκαν και άλλες πλατείες με τον ίδιο τρόπο.

Η πρώτη μου αντίδραση όταν το διάβασα αυτό ήταν «πώς δεν το είχαν σκεφτεί νωρίτερα».

Μετά όμως θυμήθηκα περιοχές τεράστιες και μεγάλες εκτάσεις όπου οι δρόμοι 2-3 μέτρων προχωράνε ανάμεσα σε δύο ψηλούς τοίχους πολυτελών ξενοδοχείων που σε οδηγούν στην θάλασσα. Όταν είσαι μέσα στα τεράστια ξενοδοχεία, βλέπεις ωραίες εγκαταστάσεις, πολυτελή εστιατόρια, μαγαζιά, πισίνες με γέφυρες κτλ και όταν είσαι από έξω βλέπεις μόνο ένα στενό δρομάκι με περίεργες στροφές χωρίς καμία ορατότητα στο γύρω τοπίο.

Θυμήθηκα παραλίες και ελεύθερους χώρους χωρίς παγκάκια όπου ή θα καθίσεις κάτω ή σε κάποια καφετέρια όπου ο καφές κοστίζει από 3 ευρώ και πάνω.

Και σκεφτόμουν μετά πιο ψύχραιμα τι κόσμος είναι αυτός που διαμορφώνεται, όπου σε αυτό τον κόσμο οι κατασκηνωτές σε παραλίες θεωρούνται αλήτες, όπου οι παραλίες θα είναι ιδιωτικές (πολλές είναι ήδη με άτυπο τρόπο), όπου για να κάτσεις κάπου θα πρέπει να πληρώσεις, όπου τα καθαρά και αμόλυντα τρόφιμα και λαχανικά θα είναι πανάκριβα και το νερό δυσεύρετο.

Οι ελεύθεροι χώροι όχι μόνο σε επίπεδο χωροταξικό αλλά σε επίπεδο συμβολικό, για να ζούμε ελεύθερα, όλο και μειώνονται. Το οξυγόνο μας τελειώνει.

Σύντομα σκέφτομαι πόσο δύσκολο θα είναι από εδώ και πέρα να πιούμε νερό, να νοικιάσουμε ένα σπίτι, να τραφούμε με καθαρά τρόφιμα, να έχουμε φως και θέρμανση. Τι είδους σκλαβιά είναι αυτή;

Ήδη το νερό το αγοράζουμε, το σπίτι είναι αμφίβολο (ΝΕΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΕΙ! ΠΗΔΗΞΕ ΑΠΟ ΤΟΝ 3ο ΜΟΛΙΣ ΠΗΓΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΕΞΩΣΗ), το ρεύμα σύντομα θα είναι όνειρο αν δεν έχεις εργασία (ή συχνά και όταν έχεις) και τα τρόφιμα είναι γεμάτα θανατηφόρα χημικά και ορμόνες.

Τι εφιάλτης είναι αυτός; Ή μήπως είναι η αρχή του εφιάλτη; Ήδη είδαμε στην Ιαπωνία πώς είναι δυνατόν να μολυνθεί η μισή Ιαπωνία μαζί με τις πηγές νερού στο Τόκιο και οι αρχές να σφυρίζουν αδιάφορα. Άνθρωποι θα πεθαίνουν τα επόμενα 40 χρόνια και όλα είναι φυσιολογικά γι’ αυτούς….

Η μόνη ελπίδα που υπάρχει είναι οι φάρμες σε αγροτικές τοποθεσίες και η αυτονομία σε νερό και βασικά διατροφικά είδη. Η ζωή στις πόλεις δεν είναι πλέον βιώσιμη και η εξουσία προσπαθεί να εξοντώσει τον αστικό πληθυσμό.

Posted in Εναλλακτικά, Κοινωνία, Ποιότητα ζωής | 3 Σχόλια »

 
Αρέσει σε %d bloggers: