Greek Rider

Αυτόνομος σχολιασμός άνευ προκαταλήψεων

Το βασικό πρόβλημα της χώρας είναι η παραγωγή και όχι το χρέος

Posted by greekrider στο Σεπτεμβρίου 10, 2012

Είναι καταπληκτικό το ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι μιλάνε για τα προβλήματα της χώρας αλλά κανείς μα κανείς δεν είδα να αναφέρεται στο βασικό της πρόβλημα από όπου γεννιούνται και όλα τα υπόλοιπα.

Έτσι ο ένας θα σου πει για τα αποθεματικά των ταμείων, ο άλλος για την δόση που περιμένουμε σαν ζήτουλες να μας δώσει η Ευρώπη, ο άλλος για την υποτιθέμενη διαπραγμάτευση, κάποιος τρίτος για τις χρεοκοπημένες τράπεζες, κάποιος για το τεράστιο ύψος του δημοσίου χρέους και των ελλειμμάτων, άλλος για την απίστευτη ανεργία και την έλλειψη ανάπτυξης ή για το πώς οι περικοπές μειώνουν τον τζίρο της αγοράς και την ανάπτυξη κτλ. Και όλοι αυτοί νομίζουν ότι αυτά είναι τα βασικά προβλήματα της χώρας.

Ελάχιστοι όμως αντιλαμβάνονται ότι αυτά όλα είναι σκιές του ενός βασικού προβλήματος που είναι ότι η Ελλάδα δεν παράγει πια τίποτα. Καλύπτουμε τις ανάγκες μας με δανεικά χρήματα που χρησιμοποιούμε για να αγοράζουμε ξένα προϊόντα.

Μου έλεγε π.χ. ένας φίλος και παλιός συνεργάτης στο blog ότι το ακαθάριστο εθνικό προϊόν που παράγεται από την κινητή τηλεφωνία ξεπέρασε το προϊόν που παράγεται από τον αγροτικό τομέα! Αυτό σε άλλες χώρες θα μπορούσε να είναι πρόοδος, στην Ελλάδα όμως δείχνει την κατάντια μας.

Και φυσικά δεν αναφέρομαι σε μεμονομένα άτομα και προσωπικές ευθύνες όπως κάνουν πολλοί που χάνουν την κεντρική εικόνα.

Η Ελλάδα χρεοκόπησε διότι δεν παράγει όσο πρέπει προϊόντα που είτε μπορεί να πουλήσει στις διεθνείς αγορές ή που είτε θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της.  Εκεί οφείλονται όλα τα υπόλοιπα (χρέος, ελλείμματα, χρεοκοπία κράτους, διάλυση υγείας, κτλ). Το γιατί το έχω αναλύσει σε συνέχειες τα τελευταία χρόνια.

Αυτό το θέμα θα έπρεπε να είναι το κεντρικό της χώρας και όχι τα υπόλοιπα τα οποία είναι υποπροβλήματα.

Και γιατί δεν παράγει η χώρα; Επειδή υπάρχουν τα εξής θέματα:

1) Κλειστά επαγγέλματα και ρυθμισμένες δομές που δεν μπορούν να ανοίξουν ή να αλλάξουν με τίποτα. Υπάρχουν φορές που η ελεύθερη αγορά είναι παράδεισος μπροστά στην κόλαση της ανεργίας από την μια μεριά και των βολεμένων εις βάρος της κοινωνίας κλειστών επαγγελμάτων από την άλλη. Εδώ χρειάζεται κλάμα και αίμα από τους φωνακλάδες εκατομμυριούχους των κλειστών επαγγελμάτων που θα θιχτούν.

2) Ευρώ: Η Βουλγαρία προχτές δήλωσε και επίσημα-τελεσίδικα ότι δεν επιθυμεί την είσοδό της στο ευρώ. Χωρίς δικό μας νόμισμα δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ ελπίδα μακροπρόθεσμης ανάταξης της οικονομίας, τελεία και παύλα.  Με το δικό μας νόμισμα  η ελληνική παραγωγή θα αναστηθεί υποχρεωτικά για να καλύψει βασικές μας ανάγκες. Όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό επειδή δεν έμαθαν τα οικονομικά που θα έπρεπε δεν φταίω εγώ. Η οικονομία έχει κάποιους κανόνες ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΥΣ τους οποίους πληρώνουμε τώρα.

3) Επαγγελματική/Τεχνική εκπαίδευση για όλες τις ηλικίες με ευέλικτους εξ αποστάσεως τρόπους. Αν δεν βρεθεί τρόπος να επανεκπαιδευτεί ευέλικτα ο απολυμένος 50ρης και να μάθει μια τέχνη ο 30ρης που ακόμη ψάχνει πώς θα ασκήσει το ανύπαρκτο επάγγελμα που σπούδασε, τότε όλα τελείωσαν για την χώρα.

4) Το πολιτικό πρόβλημα που σίγουρα περιλαμβάνει όλα τα υπόλοιπα. Αυτό το πολιτικό σύστημα απευθύνεται σε νοητικά κατεστραμμένους ανθρώπους που δυστυχώς με την βοήθεια της προπαγάνδας και της παραπληροφόρησης και των ταμπού και προκαταλήψεων, κυβερνά ξανά και ξανά εξυπηρετώντας συγκεκριμένα μεσαία (π.χ. κλειστά επαγγέλματα) και μεγάλα (μεγάλοι διαπλεκόμενοι επιχειρηματίες) συμφέροντα . Πλέον εξυπηρετεί και ξένους διαπλεκόμενους. Στην Χρυσή Αυγή είναι άγιοι μπροστά στα πολιτικά καθάρματα που με δημοκρατικό κατευνασμό και μετριοπαθές λεξιλόγιο κοροϊδεύουν τους ανόητους και καταστρέφουν την χώρα.

Τι χρειάζεται λοιπόν η χώρα (αρχίζω αντίστροφα): Πολιτικούς με μακρόπνοα σχέδια εθνικής πολιτικής τύπου Ισραήλ και Τουρκίας, επαγγελματική/τεχνική εκπαίδευση που θα μετατρέψει τους χιλιάδες οικονομολόγους και κοινωνιολόγους σε τεχνίτες (έστω τουλάχιστον οι επόμενες γενιές να εκπαιδευτούν τεχνικά και όχι μόνο θεωρητικά), το νόμισμά μας που θα στηρίξει τα μακρόπνοα σχέδια εθνικής πολιτικής και τέλος φωτιά και τσεκούρι σε οποιοδήποτε κλειστό επάγγελμα υπάρχει την στιγμή που η ανεργία σε λίγο θα φτάσει το 40%.

Υπάρχουν και άλλα που θα μπορούσαν να βελτιώσουν την κατάσταση μακροπρόθεσμα. Την στιγμή όμως που ο ασθενής ξεψυχάει και προσπαθεί να ανασάνει απεγνωσμένα ασθμαίνοντας τότε μόνο αυτά που αναφέρω παραπάνω μπορούν να φέρουν ΑΜΕΣΟ αποτέλεσμα. Και το άμεσο σημαίνει σε 1 έτος να υπάρχει αποτέλεσμα αρχίζοντας η αντιστροφή των πραγμάτων.

Εθνική πολιτική από πολιτικούς που θα κάνουν μακροπρόθεσμα σχέδια, δικό μας νόμισμα, τεχνική εκπαίδευση, απελευθέρωση δομών και επαγγελμάτων.

Advertisements

9 Σχόλια to “Το βασικό πρόβλημα της χώρας είναι η παραγωγή και όχι το χρέος”

  1. geokalp said

    έχεις απόλυτο δίκιο

    μερικά από τα σημαντικά προβλήματα (όχι μόνο) αυτής της χώρας: έλλειμμα και χρέος, πληθωρισμός, ανεργία, έλλειμμα παραγωγής και ισοζύγιο πληρωμών (τρεχουσών συναλλαγών), παραοικονομία (=φορο+διαφυγή/αποφυγή & εισφορό+διαφυγή/αποφυγή), κατανομή εισοδήματος, δημόσιες vs ιδιωτικές επιχειρήσεις και παροχή υπηρεσιών αυτών, διάρθρωση οικονομικού μοντέλου (κλειστά επαγγέλματα, κλπ) και βέβαια το κυρίαρχο πολιτικό πρόβλημα

    η παραγωγή και μόνο, με ότι συνεπάγεται την αύξησή της, μπορεί να υποβαθμίσει ΟΛΑ τα υπόλοιπα

    Στη κοινωνία αυτή που έχουμε διαμορφώσει, ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ότι δεν μπορούμε πια να αγοράζουμε ipad, bmw, Dolce & Gabbana…
    ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕI ότι πρέπει να φτιάξουμε ρέπλικες της sony και της timberland και όλοι να χρησιμοποιούμε μόνο αυτά;
    ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ότι πρέπει να συμβιβαστούμε με κάτι που είναι «ελληνική δευτεράτζα»; Την οποία πρέπει να μάθουμε και να φτιάχνουμε;
    Αυτά δε λένε και δηλώνουν ότι οι μισθοί πρέπει να μειωθούν περαιτέρω κατά 30%-40% ή μέτρα 27,5 δισ. ευρώ έως το 2015

    σημείωση: εκεί, στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είναι πρώτοι Κινέζοι-Ιάπωνες-Γερμανοί-Σ.Αράβες και τελευταίοι Άγγλοι-Αυστραλοί-Έλληνες-Γάλλοι-Ιταλοί-Ισπανοί-Αμερικάνοι
    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_current_account_balance

  2. ore said

    nai – bgale agious tous xrysaygites esy. ta les kala kai ta gamas ola se mia stigmi, giati oso kai an ksereis apo oikonomia den skampazeis apo politiki.

    miden sto piliko

  3. Omadeon said

    Συμφωνώ απόλυτα. (Και καλοτάξειδο το νέο μπλογκ στη WordPress)

    Εκείνο που κανείς δεν μας λέει είναι επίσης ΠΟΙΟΣ θα «δώσει δουλειά» σε 1.3 εκατομμύρια ανέργους (έλληνες, χώρια οι ξένοι).

    Ο καθηγητής Richard D. Wolff έχει προτείνει να φτιάξουν αυτο-διαχειριζόμενες κολλεκτίβες οι άνεργοι (της Αμερικής).
    Χρειάζεται βέβαια κάποια στήριξη στο ξεκίνημα, αλλά μάλλον πολύ λιγότερο δαπανηρή από το… καλόπιασμα τραπεζών και μεγαλο-καπιταλιστών από το κράτος.

  4. Omadeon said

    Υ.Γ. Εχουμε μια εκρηκτική παραγωγική δύναμη που δεν αξιοποιείται, ενάμισυ εκατομμύριο ανθρώπους που πετιώνται στην ανεργία, σαν τα… ροκάκινα στις χωματερές….

    Και περιμένουν μάταια να νοιαστούν καπιταλιστές να κάνουν «Επενδύσεις» για να γίνουν «προσλήψεις». ΤΡΙΧΕΣ…

    Οπως ξέρεις ΡάΪντερ, η αξία και ο πλούτος βγαίνει από την εργασία, όχι από το κεφάλαιο. Ηρθε ο καιρός να απαλλαγεί η εργασία από τα παράσιτά της (αλλά δεν το ξέρει).

    Οι εργάτες μπορούν και χωρίς αφεντικά, είναι μάλιστα και… πιο ανταγωνιστικοί (χωρίς το κόστος του.. .αφεντικού).

  5. greekrider said

    Σ’ ευχαριστώ omadeon αλλά όπως βλέπεις το blog έχει αρχίσει και δεν ενημερώνεται τακτικά. Πέρα από τα όποια προβλήματα δεν έχω και πολλά ακόμη να πω. Είχα μιλήσει από νωρίς και τα είχα πει όλα προκαταβολικά, τώρα κατόπιν εορτής αρχίζουν όλοι, ένας-ένας και σιγά σιγά έρχονται κοντά στις απόψεις μου. Τώρα π.χ. είναι πολύ πιο σαφείς οι αδυναμίες της παγκόσμιας οικονομίας, της οικονομικής ως επιστήμης αλλά και της διαπλοκής που έχει αναπτύξει η πολιτική με τις επιχειρήσεις.

    Πέρα από τα γενικά όμως σε επίπεδο απασχόλησης η μόνη άμεση πρακτική λύση που βλέπω εντός Ελλάδος είναι η αυτοαπασχόληση. Γι’ αυτό και το κράτος θα πρέπει να ανοίξει κάθε περιορισμό στην εργασία προς όλες τις κατευθύνσεις.

    Δεν είναι δηλαδή μόνο που δεν υπάρχουν δουλειές ή ότι όταν υπάρχουν αυτές είναι δουλικού τύπου με συνθήκες μεσαίωνα συχνά χωρίς ασφάλιση και με αποδοχές που δεν επαρκούν την βασική διαβίωση.

    Επιπλέον όλων αυτών δεν σου επιτρέπουν να εφαρμόσεις μια καινοτόμα ιδέα, ξεκινώντας μια δραστηριότητα, αργά ή γρήγορα, κάποιος «υπεύθυνος» από τους έντονα ρυθμισμένους κλάδους-επαγγέλματα θα σου χτυπήσει την πόρτα για να σε ενημερώσει-ρωτήσει αν αυτό που κάνεις εμπίπτει στα δικά τους χωράφια. Θα τους εξηγήσεις ότι όχι δεν εμπίπτει αλλά αυτοί καλού κακού θα σε σύρουν στα δικαστήρια. Εκεί επειδή ο δικαστής δεν πολυσκαμπάζει από έννοιες τύπου καινοτομίας κτλ είναι πολύ πιθανόν να σε εντάξει σε κάποιο ρυθμισμένο επάγγελμα και να σου ρίξει ένα πρόστιμο και ταυτόχρονα να διατάξει το κλείσιμό σου.

    Αυτή είναι η Ελλάδα σήμερα.

    Το 1/3 ανήκει σε κάποια ευνοημένη κοινωνική ομάδα (συνταξιούχοι, εισοδηματίες, υπάλληλοι ΔΕΚΟ, φαρμακοποιοί, ταξί, και άλλα ρυθμισμένα επαγγέλματα) και τα 2/3 είναι εργαζόμενοι κολίγοι, άνεργοι ή ζούνε από το προηγούμενο 1/3. Αν κάποιοι από τα 2/3 επιχειρήσουν να κάνουν κάτι μόνοι τους θα βρουν μπροστά τους νομοθεσία κουβάρι που κανείς δεν μπορεί να ξεκαθαρίσει, φορολογικό σύστημα μπουρδέλο και διοικητικούς μηχανισμούς που τους αντιμετωπίζουν ως κοινούς απατεώνες.

    4 χρόνια «μεταρρυθμίσεων» και τίποτα δεν έγινε για όλα αυτά. Ακόμη θες την άδεια του εκάστοτε «Αγά» ακόμη και για να ανοίξεις ένα κομμωτήριο που λέει ο λόγος.

  6. heliotypon said

    Πού σωστά τα γράφεις. Είαι αυτά που τονίζω κι εγώ σε κάθε σχετική ανάρτηση, μόνο που εσύ τα λες πιο καλά. Και κάτι ακόμη: Για να παράγεις χρειάζεται προσπάθεια, κόπος, έξοδα, ρίσκο. Χρειάζεται να στ΄ρωσει κώλο, να ψάξειςκ, να μάθεις, να δοκιμάσειος, πονέσεις. Χρειάζεται μεράκι και όνειρα. Κι εμείς τα έχουμε χάσει αυτ΄ατα στοιχεία από την προσωπικότητά μας. Αντ’ αυτών η άνεση και η σιγουριά της «θέσης» του σφραγιδικράτορα του δημοσίου! Βαράς μιά σφραγίδα όλη τη μέρα, κι είναι σαν να κρατάς το πάπα από τ’ αρχίδια. Γουστάρεις; βάζεις τη σφραγίδα στο χαρτί του εκλιπαρούντα συνέλληνα. Δεν γουστάρεις; τον τρέχεις σε σκάλες, γραφεία και ουρές ταλαίπωρων. Αυτός ο κηφήνας θα παράγει; ‘Ισως ένα ντουμάνι στον άθλιο χώρο που λέγεται «γραφείο νούμερο τάδε». Συγκρίνεται η παραγωγή με την ηδονή της σφραγίδας;

  7. geokalp said

    σωστά γράφεις ότι είπες πολλά και νωρίς
    όμως η πραγματικότητα συνεχίζει να ξεπερνά και τους πιο απαισιόδοξους

  8. greekrider said

    Geokalp αυτό σκεφτόμουν σήμερα, ότι η πραγματικότητα είναι χειρότερη ακόμη και από όσα κατά καιρούς αρνητικά προέβλεπα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: